Werelderfgoed Koninkrijk der Nederlanden: Waddenzee (2009)


  De Waddenzee (2009)

De Waddenzee is een bijzonder stukje natuur dat sinds 2009 op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat.

De Waddenzee:
De Waddenzee strekt zich uit langs de kusten van Nederland, Duitsland en Denemarken, van Den Helder in het zuidwesten tot de Duitse Waddeneilanden in het noordoosten.
Het gebied beslaat ongeveer 500 kilometer aan kustlijn en heeft een totale oppervlakte van zo’n 11.500 vierkante kilometer. Daarmee is de Waddenzee ’s werelds grootste aaneengesloten getijdengebied van zand- en modderplaten. Door de aantrekkingskracht van de maan ontstaat hier twee keer per dag eb en vloed. Het water trekt zich terug, waardoor enorme platen droogvallen en stroomt daarna weer aan. Dit voortdurende ritme zorgt voor een steeds veranderend landschap.

De Waddeneilanden:
De eilanden in de Waddenzee zijn ontstaan door het samenspel van wind, water en zand. Zandbanken groeien door aanvoer van zand uit de Noordzee, waarna duinen en begroeiing het zand vasthouden. Zo beschermen de eilanden het wad en het vasteland als natuurlijke golfbrekers.

Nederland kent vijf bewoonde Waddeneilanden:
Texel heeft een mix van duinen, bossen, stranden en weilanden.

Vlieland is vooral groen met veel bossen en rustige duingebieden.

Terschelling heeft uitgestrekte stranden, duinvalleien en kwelders.

11-04-2025: Op onderzoek uit naar een mooie kamplocatie voor aankomend schooljaar gaan we naar Terschelling. Op de boot van Harlingen naar Terschelling is al goed te zien welke vogels (voornamelijk meeuwen) rondvliegen op de Waddenzee op zoek naar eten. Bij het buitenstaan op de boot zie je goed de vaargeul waar de boot door moet varen. Hier is het het diepst. De rest van de Waddenzee is te ondiep of heeft zandbanken. Ook hebben we een zeehond gespot op een zandbank. (Helaas te laat voor een foto.)

Aangekomen liepen we langs de Waddenzee, waar het eb was, naar onze hostel. Deze zat ook aan de Waddenzee, waarbij we fantastisch goed het eb en vloed konden zien. Een eindje verderop zag je zelfs de watervogels (lepelaars, meeuwen) op zoek naar eten in de Waddenzee. Het was zo laag dat het mogelijk was om een te gaan Wadlopen. We zijn een stukje erin gegaan en je voelt hoe zwaar het lopen is. Je zakt zo weg. Er zijn georganiseerde wandelingen over het Wad. Hier hebben wij niet voor gekozen.

Bij het uitstippelen van een wandelspeurtocht kwamen we bij Het Groene Strand. Het Groene Strand is ontstaan toen de zandplaat Noordsvaarder vastgroeide aan Terschelling, en biedt sindsdien rust, ruimte en pure natuur. Hier heb je met goed weer uitzicht op Vlieland.

Na mate het donkerder werd is van het wad niks meer te zien. Het is vloed geworden.

Ameland wordt gekenmerkt door brede zandstranden en gevarieerde duinlandschappen.

Schiermonnikoog is het rustigst en meest natuurlijk met veel ongerepte duinen en uitgestrekte kweldergebieden.

Na verscheidene jaren op Schiermonnikoog op kamp te zijn geweest, heb ik foto’s van toen die tijd erin gedaan. We hebben vaak meegedaan aan een georganiseerde wandeling op het Wad. Zwaar, maar mooi! De leider vertelde over de kokkels en de wadpieren. Erg interessant om dit zelf te mogen zoeken op het Wad.
(Bij de laatste foto was er iets met de zon gereflecteerd op het water, waardoor het zo’n aparte foto is geworden.)

Naast de vijf bewoonde Waddeneilanden zijn er ook verschillende onbewoonde eilanden en zandplaten in het Nederlandse wad. Deze onbewoonde eilanden zijn afgesloten voor bezoekers om de natuur te beschermen en bieden een ongestoorde plek voor planten en dieren om te groeien en  te kunnen broeden.

Een thuis voor miljoenen dieren:
Miljoenen trekvogels gebruiken de Waddenzee als tussenstop tijdens hun reizen. Ze vullen er hun energievoorraad aan met wormen, schelpdieren en andere kleine dieren uit de bodem.

Ook zeehonden, die hier hun jongen krijgen en rusten op de zandplaten, voelen zich er thuis. Deze schattige bewoners eten vooral vissen en zijn een teken van een gezond ecosysteem. Daarnaast vinden bruinvissen en talloze vissen hier voedsel en veiligheid.

Onderwater leven talloze kleine waterdiertjes, zoals wadpieren, kokkels en garnalen. Zij vormen de basis van de voedselketen en zorgen voor een gezond ecosysteem.

Kwelders:
Langs de eilanden en de kust liggen kwelders: stukken land die bij vloed regelmatig onder water lopen. Deze groene zones beschermen het binnenland tegen overstromingen, bieden voedsel en rust voor vogels, en helpen het water schoon te houden door sedimenten vast te leggen. De grootste van Nederland is de Boschplaat op Terschelling. Hier zijn wij zelf niet geweest, vandaar een foto van darkskyterschelling.nl

Werelderfgoed:

De Waddenzee verandert voortdurend door stormen en getijden. Nieuwe zandbanken en eilandjes ontstaan en verdwijnen. Dit maakt het een levend laboratorium voor wetenschappers en een waardevol natuurgebied dat wij moeten koesteren.

UNESCO erkent het als werelderfgoed vanwege de bijzondere combinatie van natuurlijke processen, schaal en biodiversiteit. De status benadrukt het internationale belang en de gezamenlijke verantwoordelijkheid van Nederland, Duitsland en Denemarken om het te beschermen.

<<<